Ivanjdan, praznik koji se obeležava 7. jula, jedan je od najlepših primera kako se u srpskoj tradiciji prepliću hrišćansko nasleđe i drevni narodni običaji.
Praznik je posvećen rođenju Svetog Jovana Krstitelja, ali su brojni običaji koji ga prate nastali mnogo pre primanja hrišćanstva i predstavljaju dragocen deo nematerijalnog kulturnog nasleđa Srbije.
Među najpoznatijim običajima je pletenje venaca od žutog ivanjskog cveća i drugog lekovitog bilja koje se bere u ranim jutarnjim satima, dok je još prekriveno rosom. U vence se upliću kantarion, hajdučka trava, majčina dušica, paprat, klasovi žita i glavica belog luka. Venci se potom kače iznad ulaznih vrata doma, kapija, ambara i drugih privrednih objekata kao simbol zdravlja, zaštite, plodnosti i blagostanja tokom čitave godine.
U narodnoj tradiciji važno mesto zauzima i paljenje velikih ivanjskih vatri, poznatih kao lile, uoči praznika. Verovalo se da plamen pročišćava, štiti od bolesti i donosi sreću domaćinstvu, dok je u pojedinim krajevima postojalo verovanje da sunce na Ivanjdan „zaigra“ prilikom izlaska, što je simbolizovalo snagu prirode i vrhunac leta.
Među najpoznatijim običajima je pletenje venaca od žutog ivanjskog cveća i drugog lekovitog bilja koje se bere u ranim jutarnjim satima, dok je još prekriveno rosom. U vence se upliću kantarion, hajdučka trava, majčina dušica, paprat, klasovi žita i glavica belog luka. Venci se potom kače iznad ulaznih vrata doma, kapija, ambara i drugih privrednih objekata kao simbol zdravlja, zaštite, plodnosti i blagostanja tokom čitave godine.
U narodnoj tradiciji važno mesto zauzima i paljenje velikih ivanjskih vatri, poznatih kao lile, uoči praznika. Verovalo se da plamen pročišćava, štiti od bolesti i donosi sreću domaćinstvu, dok je u pojedinim krajevima postojalo verovanje da sunce na Ivanjdan „zaigra“ prilikom izlaska, što je simbolizovalo snagu prirode i vrhunac leta.
